بررسي و به كارگيري الگوي تدريس كوانتومي در درس فيزيك: نگرشي جديد به سمت دانش بنيان و اشتغال آفريني

در دهه اخير استفاده از روش هاي ميان رشته اي، فرصت مناسبي را براي محققان فراهم نموده تا درك بهتري از كاربرد فيزيك در آموزش فني و حرفه اي به دست آورند. در اين ميان استفاده از تئوري هاي فيزيكي نظير تئوري كوانتوم، موجب شده تا اصول و مفاهيم آن به صورت يك رويكرد علمي در ديگر رشته ها از جمله در علوم آموزشي و آموزش هاي مبتني بر علوم دانش بنيان، مورد استفاده قرار گيرد. اين مطالعه بر جايگاه و كاربرد مفاهيم نظريه فيزيك كوانتومي در تبيين مسايل عملي و مفهومي هسته اصلي اين سيستمهاي آموزشي يعني يادگيري و ياددهي متمركز مي باشد. به نظر ميرسد رويكرد كوانتومي در آموزش و يادگيري، به عنوان يكي از جديدترين و پيشرفته ترين سيستم هاي ياددهي– يادگيري در رشته هاي فني و حرفه اي، بتواند بسياري از مسائل آموزشي كاربردي را حل نمايد. در اين مطالعه هدف اصلي، توضيح تفسير مكانيك كوانتومي براي بهبود بخشيدن به سيستم هاي آموزشي فني و حرفه اي است؛ با توجه به نتايج، مي توان براي اصلاح و بهبود آموزش هاي تئوري و كاربردي بهره گرفت. روش شناسي مورد استفاده در اين تحقيق، روش تحليل مباني نظري و تجربي است. نتايج اين بررسي نشان داد رويكرد كوانتومي روشي اثربخش براي بهينه سازي عملكرد سيستم هاي آموزشي در شرايط پيچيده و مبهم است، بنابراين از اين رويكرد مي توان براي بهبود بخشيدن به آموزش در درس فيزيك استفاده نمود.