مروري بر نقش حكمراني دانشگاهي بازارمحور در تجاري سازي دانش

دنياي امروز مبتني بر دانايي است لذا در چنين دنيايي دانش به عنوان منبع ارزشمندي تلقي مي­گردد كه در توسعه­يافتگي و قدرت راهبردي جوامع از نقش مهم و بي­نظيري برخوردار است؛ با اين وجود دانش صرف به­تنهايي از قدرت تاثيرگذاري بر توسعه­يافتگي جوامع برخوردار نيست بلكه دستاوردهاي ملموس و كاربردي ناشي از تبديل دانش خام به محصولات و خدمات قابل عرضه در بازارهاي منطقه­اي و جهاني، دانش را به يك مزيت مهم رقابتي تبديل كرده است كه به دليل تأثيرگذاري بر رشد و پيشرفت جوامع حائز توجه ويژه است. در همين راستا دانشگاه­ها نيز از اين قاعده رشديافتگي مسثتني نبوده و توجه به شيوه سياستگذاري و حكمراني مسلط بر دانشگاه­ها به­عنوان عالي­ترين نهادهاي خلق و توسعه­ي دانش موضوع مهمي است كه لازم است در مبحث تجاري­سازي دانش مدنظر قرار گيرد. بر همين اساس پژوهش حاضر با روش توصيفي-تحليلي و با استفاده از مطالعه منابع كتابخانه­اي و بررسي اسناد و مقالات گردآوري­شده در اين زمينه انجام شد. نتايج پژوهش نشان داد كه مدل­هاي حكمراني دانشگاهي هركدام با ديدگاهي متفاوت، نحوه تعامل دانشگاه با جامعه و صنعت و در نتيجه فرايند تجاري­سازي دانش را مدنظر قرار مي­دهند و در همين راستا مدل حكمراني دانشگاهي بازار محور با تأكيد بر مؤلفه‌هاي كارآفريني، ارتباط دانشگاه با صنعت و همچنين توجه به نيازهاي جامعه و تلاش براي رفع اين نيازها با تكيه بر خلق، توسعه و عملياتي‌سازي دانش، يكي از مناسب­ترين رويكرد -هاي حكمراني دانشگاهي در جهت تجاري­سازي دانش، تلقي مي‌گردد.

*