بررسي اصول معماري اكولوژيك در طراحي مجموعه هاي اقامتي- توريستي در جهت ‏توسعه گردشگري شهري ‏

Examining the principles of ecological architecture in the design of residential-tourist complexes in the direction of urban tourism development

گردشگري، صنعتي گسترده، عظيم و رو به رشد در عرصه فرهنگ و اقتصاد جهان است كه به عنوان صنعتي نوپا در سال هاي اخير ‏تاثيرات زيادي بر وضعيت اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي جهان داشته است. نياز انسان به طبيعت نيازيست انكارناپذير، سفر در طبيعت ‏وهم اقامت در آن و مانوس شدن با آن در ساختن روح انسان بسيار تاثيرگذار است و معماري از عوامل تعيين كننده نحوه اقامت و ‏بي شك نحوه برخورد او در اين اقامت با طبيعت است. با توجه به رشد روز افزون گردشگري و گسترش صنعت توريسم ايجاد ‏فضاهايي براي پاسخ گويي به اين منظور و همچنين ايجاد مكان هايي مناسب براي گذراندن اوقات فراعت بيش از پيش مورد توجه ‏قرار گرفته است. طراحي مجموعه هاي اقامتي- توريستي تأثير بسياري مي تواند براي جذب توريست و سهم به سزايي را در رشد و ‏گسترش اين صنعت ايفا كند. يكي از راهكارهاي ارتقاي كيفيت محيط هاي اقامتي- توريستي عصر حاضر بهره گيري از معماري هاي ‏نويني چون اكولوژيك مي باشد؛ اين معماري ها به جهت پيوند و ارتباطي كه با طبيعت دارند، مي توانند پاسخ گوي نيازهاي روحي و ‏رواني انسان معاصر باشند و تا اندازه اي شرايط مطلوب و مناسب را براي زندگي متقاضيان- فراهم سازند. روش مورد استفاده در اين ‏پژوهش برحسب هدف، روش تحقيق كاربردي و شيوه ي مطالعه برحسب روش و ماهيت، تحقيق توصيفي- تحليلي مي باشد و ‏گردآوري اطلاعات آن بر مبناي مطالعه منابع كتابخانه اي تحليل محتوايي آن ها بوده است. نتايج حاصل از پژوهش حاكي از آن است ‏كه با اصول جهاني معماري اكولوژيك براساس مولفه هاي كيفي در ايران و بكارگيري اين اصول- در روند طراحي و اجراي مجتمع ‏هاي اقامتي- توريستي مي توان وضعيت كيفي آن ها را ارتقا بخشيد و شرايط مناسب و مطلوب تري را براي ساكنين اين مجتمع ها ‏فراهم ساخت. ‏