بتن خود ترميم شونده

Self-Healing Concrete

امروزه بتن به عنوان يكي از مصالح اصلي در صنعت ساخت و ساز به شمار مي‌آيد. تمايل زياد صنعت به استفاده از مصالح بتني منجر به انجام تحقيقات زيادي در زمينه اصلاح معايب آن شده است.‌ يكي‌ از دغدغه‌هاي اصلي در هر سازه بتني، كنترل و جلوگيري از بروز ترك خوردگي مي‌باشد. بسياري از دانشمندان و مهندسين در جستجوي مولفه ها اصلي و مهم جهت طراحي سازه ها باء دوام بالاتر و دوره نگهداري آزاد بشتر و البته هزينه كمتر مي باشند چون جوامع هزينه‌هاي هنگفتي را به دليل كيفيت پايين و دوام نامناسب بتن و راه‌ها و اثرات اكولوژي آن ، هزينه كرده اند. در ساليان اخير نسل جديدي از بتن‌هاي اليافي شكل ذر تحت عنوان كامپوزيت‌هاي مهندسي بر پايه مصالح سيماني توسط دكتر لي در دانشگاه ميشيگان ابداع شده است. اين مواد به دليل رفتار كشتي با شكل پذيري زياد و قابليت ترك خوردگي متعدد، عرض ترك‌ها را بسيار كوچك نگه داشته و سبب ترميم خود به خود ترك‌ها بدون نياز به دخالت انسان و فقط به كمك آب و دي اكسيد كربن هوا ميشود شگفت آور آن كه پس از ترميم بتن تقريباً با همان سختي و مقاومت نمونه تو و بارگذاري نشده رفتار مي نمايد. مفهوم بتن خود ترميم شونده (SHC) كه ترميم آن به مرور زمان اتفاق ميافتد (اتوژنيك)، نخستين بار در حدود سه دهه پيش مطرح شد. كاربرد اين نوع بتن براي سـازه‌‌هاي مهم و حساس مانند سازه‌هاي فضايي، سازه‌هاي زيرزميني، زير آبي يا مخازن ذخيره مـايـعات به دليل دسترسي بسيار محدود و دشوار نظارتي و هزينه‌هاي گزاف ترميم و تقويت بسيار حائز اهميت است. در اين مقاله انواع بتن خود‌ ترميم شونده به صورت جامع مورد بررسي قرار گرفته است. نقاط ضعف و قوت هر نوع بيان گرديده است.