ماسه بلوچيه (مطالعه موردي: رساله اسرارالغيوب)

باور به تفأل به عنوان بخشي جانبي و فرعي از مجموعه بزرگ علوم غريبه، يكي از مهم ترين و پركابردترين و تأثيرگذارترين امور در ذهنيت عمومي و باورهاي عاميانه مردم ايران در طول تاريخ بوده است. توجه به تنوع، تحول و چرايي گرايش مردم در ادوار مختلف تاريخي و كاركردهاي سياسي، نظامي، اقتصادي و ... اين باور از جمله وظايف تاريخ پژوهان است كه تاكنون مورد غفلت قرار گرفته است. رساله خطي اسرارالغيوب يكي از مهم ترين آثار مرتبطِ برجاي مانده از سده سيزدهم قمري است كه يك ويژگي مهم آن را برجسته مي سازد. اين اثر مرتبط با ناحيه جنوب شرق ايران - بلوچستان و سواحل مكران- است و به يك نوع خاص از فالگيري بومي و محلي اشاره مي كند كه در دوره قاجاريه تنها در اين ايالت رواج داشته است. اين مقاله مي كوشد با عنايت به نسخه خطي «اسرار الغيوب» ضمن بررسي پديده فالگيري در ايران، بخشي از تاريخ محلي مغفول مانده آن را آشكار سازد.