بررسي وشبيه سازي تكنيك هاي رديابي حداكثر نقطه توان براي سيستمهاي فتوولتائيك(pv)

دريافت حداكثر توان ازسيستم‌هاي فتوولتائيك امري مهم واساسي در افزايش راندمان اين سيستم‌ها است .به اين دليل تغيير مشخصه خروجي سلول‌هاي خورشيدي تحت عوامل متعددي همچون تغييرات تابش، دما و ميزان بار متصل به سلول خورشيدي، اين سيستم‌ها بندرت در نقطه ماكزيمم كار مي‌كنند بنابراين رديابي ماكزيمم توان (MPPT) در افزايش راندمان اين سيستم‌ها نقش مهمي را ايفا مي‌كند روش‌هاي مختلفي به منظور دنبال كردن نقطه بيشينه توان ارائه شده است. هركدام ازاين روش‌ها از نظر دقت، سرعت رديابي و هزينه داراي مزايا ومعايبي مي‌باشد. در اين مقاله ابتدا مقدمه اي درباره انرژي خورشيدي و سيستم‌هاي فتوولتائيك داده مي‌شود، در ادامه مدلي از سلول‌هاي خورشيدي ارائه ميگردد. در قسمت بعد به ارائه روش انحراف و مشاهده (P O ) و در ادامه روش هدايت افزايشي (IC) پرداخته مي شود. سپس نتايج شبيه سازي اجرا دو روش IC و P O به منظور رديابي بيشينه توان ارائه و مقايسه مي گردد.