پروتكل مسير يابي AODV شبكه هاي موردي و بهبود امنيت آن در مقابل حمله Black Holes

عدم زيرساخت و استفاده از اتصال گره هاي بي سيم خودمختار از ويژگي هاي اصلي شبكه هاي موردي سيار مي باشد. اين شبكه ها به دليل خود پيكربندي و متحرك بودن داراي توپولوژي پويايي مي باشند. در شبكه هاي موردي سيار به دليل اينكه نيازي نيست گره ها تمامي مسيرهاي جديد را در خود نگهداري كنند و فقط در هنگام نياز، مسيرها برقرار مي شوند لذا روش-هاي مسيريابي بر اساس تقاضا مناسب تر از روش هاي جدولي مي باشند. به‌طوري‌كه گره ها با يكديگر همكاري كرده و هريك نقش مسيرياب را نيز اجرا مي كند. عدم وجود زيرساخت و خودمختاري گره ها از مزاياي شبكه هاي موردي سيار است اما چالش هاي امنيتي همانند حملات توسط گره هاي مهاجم در اين شبكه ها زياد است. در اين تحقيق از پروتكل AODV بهبود داده‌شده به‌منظور افزايش دقت تشخيص گره مهاجم و حذف آن‌ها از روند مسيريابي استفاده‌شده است. در مدل پيشنهادي گره هايي كه بسته RREP را از طريق مسير ايجادشده توسط RRQE برنمي گردانند به‌عنوان گره مهاجم شناخته مي شوند. نتايج نشان مي دهد كه مدل پيشنهادي در مقايسه با AODV كلاسيك، كارايي بهتري دارد