ارتقاء مديريت بحران و پدافند غيرعامل در گرو دانش و فناوري مباني مديريت بحران و پدافند غير عامل

جنگ يكي از عناصر پايدار تاريخ بشري است. به طوري كه جامعه شناسان آن را به عنوان يك پديده و واقعيت اجتماعي قلمداد نموده اند. بشريت در طول 5 هزار سال تاريخ تمدن خود 14 هزار جنگ را ديده و در اين جنگها بيش از 4 ميليارد انسان جان باخته اند. گفتني اينكه در طول چند هزار سال تمدن بشري فقط 268 سال بدون جنگ و مناقشه بوده است. در طي 45 سال( از سال 1945-1990) در كره زمين فقط 3 هفته بدون جنگ بوده و اكثر اين جنگها در كشور هاي جهان سوم به وقوع پيوسته است. در قرن بيستم بيش از 220 جنگ به وقوع پيوسته و بيش از 200 ميليون تلفات جاني داشته است. بدين منظور روش هاي مختلفي براي دفاع از انسانها و مراكز اقتصادي و سايتهاي مهم كشور و جود دارد. يكي از بهترين و ارزانتريت روشها دفاع غير عامل يا پدافند غير عامل است. اين روش اصول و راهكارهايي دارد كه با اجراي آنها مي توان به استمرار فعاليت ها، كاهش آسيب پذيري و افزايش پايداري كشور در مقابل انواع تهديدات مبادرت ورزيد. يكي از اصول اساسي پدافند غير عامل كه مبنايي براي ساير اصول نيز مي باشد، اصل مكانيابي بهينه فعاليت ها و مراكز حياتي، حساس و مهم كشور مي باشد. براي دستيابي به اين مهم قبل از پرداختن به بحث مكانيابي نياز است به آمايش سرزمين و پيشينه آن پرداخته شود، چرا كه اين موضوع ارتباط تنگا تنگي با بحث پدافند غير عامل و مكانيابي دارد.