شيوه‌هاي تغيير ژانر در منظومۀ سام‌نامه

منظومۀ سام‌نامه كه بعضي آن را به خواجوي كرماني نسبت داده‌اند، درواقع منظومه‌اي پهلواني ـ عشقي است كه طيّ قرون هشتم تا يازدهم هجري از ادبيات عاميانه به منظومه‌اي مكتوب درآمده است. تركيب دو ژانر حماسه و غنا در اين رمانس موجب به ­كارگيري شيوه‌هاي انتقال ژانر شده است. با بررسي اشعار و نظر به مرزهاي پهلواني‌ها و عاشقانه‌ها در اين منظومه، شيوه‌هايي را در سطح خرد و كلان براي انتقال شعر از حماسه به غنا و بالعكس تشخيص داده‌ايم؛ ازجمله: توصيفات، ردّالعجر علي­ الصدر، قيود، راوي فعّال، مضامين واسطه‌اي، صورخيال، واژگان، موسيقي دروني و تغيير موقعيّت، روش‌هاي به­كار گرفته شده در اين منظومه هستند كه گاهي با تقدّم ظاهر كلام و گاه با تقدّم معنا نوع روايت را بين فخامت حماسه و لطافت غنا غوطه‌ور مي‌سازد.