يكپارچه­سازي حرارتي در مجتمع­هاي فرآيندي با در نظر گرفتن انرژي خورشيدي و تغييرات عرضه و تقاضا

امروزه يكپارچه سازي انرژي با استفاده از فناوري پينچ دريك فرآيند منفرد و يا مجتمع‏هاي فرآيندي براي بهينه‏سازي و بهبود راندمان به صورت گسترده استفاده مي شود. تقاضاي قابل‌توجه حرارت در مجتمع هاي فرآيندي باعث شده است تا در اين پژوهش به بررسي انرژي خورشيدي به عنوان منبع پاك تأمين حرارت پرداخته شود. با استفاده از ابزارهاي عددي و گرافيكي موجود ميزان سرويس‏هاي جانبي و ذخيره‏سازي انرژي حرارتي در يك نمونه مطالعاتي از مجتمع فرآيندي محاسبه شده است. همچنين براي ذخيره‏سازي حرارت به صورت روزانه و فصلي از نيروگاه هاي مركزي گرمايش خورشيدي استفاده شده است. در اين نمونه مطالعاتي مقادير تقاضاي حرارت در فرآيندهاي ناپيوسته و نمودارهاي عرضه انرژي خورشيدي ارائه شده است و با انتخاب مساحت‏هاي مختلف از جاذب‏هاي حرارت خورشيدي، ميزان كاهش استفاده از سوخت‏هاي فسيلي براي تأمين آب گرم با يكديگر مقايسه شده اند. نتايج نشان مي‏دهد كه با افزايش مساحت جاذب‏هاي حرارتي از 250 به 550 مترمربع ميزان كاهش استفاده از سوخت هاي فسيلي از16/52 به 25/80 درصد تغيير مي كند.