مطالعه اثر رويشگاه و جهت جغرافيايي تاج درختچه بر برخي صفات بيوشيميايي ميوه سرخ وليك (Crataegus monogyna)

گياه سرخ‌وليك درختچه اي از خانواده گل‌ سرخ كه داراي خواص دارويي فراواني است. ميزان متابوليت‌هاي ثانويه آن تحت تاثير عوامل مختلفي از جمله، ژنتيكي و محيطي (اكوتيپ، ارتفاع از سطح دريا و جهت جغرافيايي) مي باشد. اين پژوهش به منظور بررسي برخي خصوصيات بيوشيميايي گياه سرخ-وليك در دو رويشگاه (ساري و سوادكوه)، در دو ارتفاع (1500و2000 متر) و در چهار جهت جغرافيايي تاج درختچه (شمال، جنوب، مشرق و مغرب) در قالب طرح فاكتوريل بر پايه كاملاً تصادفي انجام شد. فاكتورهاي مورد بررسي در ميوه شامل فنل كل، فلاونوئيد كل، فعاليت آنتي اكسيداني و كوئرستين مي‌باشند. نتايج نشان داد كه اثر رويشگاه در سطح يك و پنج درصد بر خصوصيات بيوشيميايي ميوه سرخ‌وليك تاثير داشت. بر اساس نتايج مقايسه ميانگين ها، بيشترين فعاليت آنتي اكسيداني (48/17 درصد) در ارتفاع 1500 متري سوادكوه و بيشترين ميزان كوئرستين (52/4 مبلي‌گرم بر گرم) در ارتفاع 2000 مترساري در جهت جغرافيايي غرب تاج درختچه توليد شد.