تأثيرغلظت هاي مختلف پرسيدين بر خصوصيات كمي و كيفي هويچ

سبزيجات يكي از فسادپذيرترين محصولات كشاورزي هستند. اين محصولات در مزرعه ممكن است با فضولات حيواني و يا جريان فاضلاب ها آغشته شوند و يا به دليل عدم مراقبت هاي بهداشتي پس از برداشت و در حين انتقال به بازار مصرف دچار انواع فساد و آلودگي شوند. از جمله سبزيجات حساس و فاسد شدني هويج مي باشد كه معمولا دوره نگهداري كوتاهي دارد. در اين تحقيق اثرات سه غلظت پرسيدين (ppm200، ppm500، ppm1000 و آب مقطر) و دوره انبارماني (روز صفر، 10 و 20) بر ماندگاري هويج رقم دانورز مورد بررسي قرار گرفت. طرح به صورت كاملا تصادفي در قالب فاكتوريل و در سه تكرار در آزمايشگاه مركزي دانشكده كشاورزي دانشگاه ولي عصر(عج) در سال 95 انجام شد. نتايج حاكي از تأثير قابل توجه اين ماده بر انبارماني و حفظ ويژگيهاي كمي و كيفي هويج داشت. تيمار ppm 500 و ppm 1000 پرسيدين كمترين پوسيدگي را در روز پايان انبارداري نسبت به تيمار شاهد نشان داد. با افزايش دوره انبارماني مقدار ph افزايش و تفاوت معني داري بين روز صفر و دهم و همچنين بين تيمارها مشاهده نشد. در مجموع مي توان نتيجه گرفت تيمار ppm 500 پرسيدين از طريق كاهش پوسيدگي قادر به حفظ ويژگي هاي كمي و كيفي محصول هويج تا بيست روز مي‌گردد.