بررسي روابط بين صفات در 22 ژنوتيپ پسته (Pistacia vera L.) در خراسان رضوي

اين پژوهش با هدف شناسايي ژنوتيپ هاي پسته (Pistacia vera L.) كه قابليت معرفي به عنوان رقم را دارند، در كلكسيون ارقام پسته استان خراسان رضوي در سال هاي ( 96-1395 و 97-1396 ) اجرا شد. نتايج بدست آمده نشان داد كه ژنوتيپ شماره يك با 4/4 روي شاخه انتهايي و 4/3 روي شاخه جانبي، بيشترين جوانه گل را داشت و در سطح يك درصد با ساير ژنوتيپ ها اختلاف داشت. كمترين جوانه گل ريزش كرده در شاخه انتهايي و جانبي در ژنوتيپ هاي شماره يك و سه مشاهده گرديد. همچنين همبستگي مثبت بين طول شاخه انتهايي و تعداد جوانه گل در شاخه انتهايي (0.63**=R2) بدست آمد. بين ژنوتيپ هاي مورد مطالعه از نظر عملكرد در سطح يك درصد اختلاف معني دار وجود داشت؛ بطوريكه بيشترين و كمترين عملكرد با 7/14 و 1 كيلوگرم به ترتيب متعلق به ژنوتيپ هاي شماره 20 و 21 بود. همبستگي مثبت بين عملكرد با تعداد جوانه گل ريزش كرده در شاخه انتهايي (R2=0.56**) حاصل شد. درصد ميوه هاي پوك بين ژنوتيپ هاي مختلف در سطح يك درصد معني دار بود و در اين بين ژنوتيپ شماره هفت با 58 درصد بيشترين و ژنوتيپ شماره سه با 1/14 درصد كمترين ميزان را نشان دادند. وزن ميوه خشك بين ژنوتيپ ها در سطح يك درصد معني دار بود و در اين ميان ژنوتيپ شماره 14 با 22/1 گرم بيشترين و ژنوتيپ شماره 9 با 6/0 گرم كمترين بود. بنابراين ژنوتيپ‌هاي شماره 20، 16، 2 و 18 را مي‌توان به عنوان ژنوتيپ‌هاي اميد بخش جهت معرفي به باغداران وارد مراحل بعدي برنامه‌هاي به‌نژادي رقم نمود.