مقايسه كارايي زغال فعال و نانولوله كربن در رشد درون شيشه اي انگور

فنل ها از مهم ترين تركيبات ثانويه هستند كه در پاسخ به شرايط محيطي در گياهان توليد مي شوند. قهوه اي شدن از مشكلات جدي در استقرار ريزنمونه ها در گياهان چندساله چوبي است كه انجام موفقيت آميز تكنيك هاي درون شيشه اي را پيچيده مي‌سازد. بنابراين لزوم حذف تركيبات فنلي ريزنمونه و جلوگيري از فنوله شدن محيط كشت بافت گياهي و ريزنمونه را آشكار مي‌سازد. مطالعه حاضر به منظور بررسي يك رويكرد پيشگيرانه براي حل مشكل قهوهاي شدن ريزنمونه گياهي در شرايط درون شيشه اي با مهار و جذب تركيبات فنلي از محيط كشت و بهينه سازي تاثير غلظت هاي مختلف زغال فعال و نانولوله كربن بر رشد گياه انجام شد. در مطالعه حاضر، اعمال تيمارها به ترتيب، شاهد، زغال فعال پودري و نانولوله‌هاي كربن در سه سطح (50، 100، 200 ميلي‌گرم بر ليتر) براي هر تيمار با سه تكرار به صورت طرح كاملا تصادفي مورد ارزيابي قرار گرفت. اين پژوهش بر روي گياه انگور و تجزيه آماري داده ها توسط نرم افزار spss در سطح پنج درصد انجام شد. چهل روز پس از واكشت و اعمال تيمارها بر روي نمونه هاي گياهي صفات رويشي شامل تعداد شاخه، تعداد برگ، تعداد ريشه، طول ريشه، كيفيت ظاهري، درصد ريشه زايي، طول ساقه مورد بررسي قرار گرفت. با توجه به موارد بدست آمده از اين پژوهش، بهترين نتايج كيفيت ظاهري و تعداد ريشه مربوط به تيمار mg/l 200 نانولوله كربن بود. در صورتي كه كمترين ميزان صفات، كيفيت ظاهري، تعداد ريشه، رشد طول شاخه و درصد ريشه زايي مربوط به mg/l 200 زغال فعال مشاهده شد.