پاسخ‌هاي رويشي و زايشي نرگس شهلا (Narcissus tazetta L.) به دما و طول روز

نرگس شهلا يكي از گياهان سوخوار در ايران مي باشد كه به عنوان يك گياه زينتي و دارويي داراي استفاده فراواني است. درك و بررسي نياز دمايي و نوري اين گياه، جهت مديريت بهتر رشد رويشي و زايشي آن ضروري مي‌باشد. اين پژوهش به صورت فاكتوريل در قالب طرح كامل تصادفي با 2 فاكتور دما در سه سطح 7، 15 و 25 درجه سلسيوس و طول روز در سه سطح كوتاه (8 ساعت)، متوسط (12 ساعت) و بلند (16 ساعت) بر رشد، نمو و گلدهي نرگس شهلا انجام شد. پس از اعمال دما در سوخ ها و كشت آن ها و نيز پس از جوانه زني، طول روزها اعمال شد. پس از گلدهي ويژگي هاي رويشي و زايشي به ازاي هر سوخ اندازه گيري شد. بر اساس نتايج، بيشترين وزن خشك و قطر ساقه گل در دماي 15 درجه سلسيوس و به ترتيب در طول روزهاي متوسط و كوتاه به دست آمد. همچنين دماي 15 درجه سلسيوس و طول روز بلند سبب ايجاد افزايش طول ساقه گل دهنده شد. بيشترين تعداد برگ در طول روز بلند و دماي 25 درجه سلسيوس مشاهده شد. بيشترين درصد گلدهي مربوط به سوخ هايي بود كه در دماي 7 درجه سلسيوس قرار گرفته بودند، هر چند كه با دماي 15 درجه سلسيوس تفاوت معني‌داري نداشت. همچنين نتايج نشان داد كه بيشترين ماندگاري گل در دماي 7 درجه سلسيوس و طول روز كوتاه به‌دست آمد. با توجه به نتايج اين پژوهش مي توان نتيجه گرفت كه سوخ هاي نرگس جهت رفع خواب نسبي آن‌ها نياز به دماي خنك دارند.