بررسي كارآيي پيش تيمار آب گرم بر قابليت انبارماني ميوه‌ انار در دماي سرد با استفاده از شاخص‌هاي وقوع آسيب اكسيداتيو و تغيير در ويژگي ‌هاي فيزيكوشيميايي

هدف از پژوهش حاضر بررسي اثرات و مكانيزم‌هاي پيش تيمار آب گرم بر حفظ ويژگي‌هاي كمي و كيفي ميوه انار رقم ’رباب ني ريز‘ در شرايط انبارداري سرد بود. غوطه‌وري در آب 45 درجه سلسيوس به مدت 4 دقيقه به عنوان پيش تيمار گرمايي و غوطه‌وري در آب مقطر 25 درجه سلسيوس به مدت 4 دقيقه به عنوان شاهد در نظر گرفته شد. پس از 30، 60 و 90 روز انبارداري در دماي 5/0± 2 درجه سلسيوس و رطوبت نسبي 5 ±90 درصد، درصد كاهش وزن و‌ شاخص صدمه سرمازدگي ارزيابي شد. افزون بر اين، محتواي مالون‌دي‌آلدهايد و شدت فعاليت آنزيم‌هاي سوپراكسيد دسموتاز (SOD)، كاتالاز (CAT)، گواياكول پراكسيداز (GPX) و آسكوربات پراكسيداز (APX) هم در ابتدا (روز اعمال پيش تيمار) و هم در زمان‌هاي مذكور در طول دوره انبارداري اندازه گيري شدند. نتايج نشان داد پس از 30 روز انبارداري سرد، تفاوت معني داري بين ميوه‌هاي تيمار شده و شاهد وجود نداشت. اما با تمديد مدت انبارداري و تا انتهاي آن، ميوه هاي تيمار شده به صورت معني داري درصد كاهش وزن، شاخص صدمه سرمازدگي و محتواي مالون‌دي‌آلدهايد كم‌تر، و سطح فعاليت آنتي اكسيداني آنزيمي بيش‌تري نسبت به ميوه‌هاي شاهد داشتند. تيمار ميوه‌ها از طريق حفظ بهتر سطح فعاليت آنزيم هاي آنتي اكسيداني و در نتيجه كاهش محتواي مالون دي آلدهايد پوست ميوه ها، سبب حفظ يكپارچگي و ساختار غشاء هاي سلولي بافت پوست و كاهش صدمه سرمازدگي و ميزان آب از دست دهي ميوه هاي انباري انار شد. افزون بر اين، مشخص شد آنزيم GPX نقشي در فرآيند قهوه اي شدن بافت ميوه انار در دماي سرد نداشت.