تجزيه دي آلل صفات مرتبط با عملكرد لوبيا به روش گريفينگ

دراين آزمايش شش لاين برگزيده لوبيا همراه با 30 ژنوتيپ دورگ حاصل از تلاقي دي آلل مستقيم و معكوس آن ها (روش اول وسوم گريفينگ) در قالب طرح كاملا تصادفي با پنج تكرار در سال 1394در گلخانه تحقيقاتي دانشگاه گيلان مورد ارزيابي قرار گرفتند. صفات مورد مطالعه شامل ارتفاع بوته، تعداد دانه در بوته، تعداد غلاف در بوته، تعداد گره، طول غلاف، وزن تر غلاف، وزن خشك دانه بودند. تفاوت بين ژنوتيپ ها و اثرات تركيب پذيري عمومي (GCA) و تركيب پذيري خصوصي (SCA) براي تمام صفات معني دار بود. براساس نسبت ميانگين مربعات تركيب پذيري عمومي به تركيب پذيري خصوصي، اثر افزايشي ژن ها نقش بيشتري نسبت به اثر غير افزايشي در كنترل صفات داشت. دامنه تغييرات وراثت پذيري عمومي از 41 درصد براي تعداد غلاف در بوته تا 98 درصد براي ارتفاع بوته و وراثت پذيري خصوصي از 30 درصد براي تعداد غلاف تا 84 درصد براي وزن تر غلاف متغير بود و نشان داد كه براي همه صفات اثر افزايشي ژن ها داراي نقش بيشتري نسبت به اثر غير افزايشي دارد. براساس هتروزيس نسبت به والد برتر، تركيب پذيري عمومي و خصوصي براي والدين و دورگ ها، لاين W97 و W90 جهت افزايش ارتفاع بوته، تعداد دانه در بوته، تعداد غلاف در بوته و تعدادگره، لاين P88 و P1 جهت افزايش طول غلاف، وزن تر غلاف و وزن خشك دانه، لاين C130 و C144 جهت افزايش ارتفاع بوته و تعداد گره مناسب بودند. به طور كلي با نگاهي به نتايج بدست آمده مي توان تلاقي W97×W90 را داراي ويژگي هاي قابل قبول دانست اين تلاقي تقريبا از نظر تمامي صفات مورد بررسي داراي بالاترين ميانگين بود.