بررسي اثر بيكربنات سديم بر هفت رقم توت فرنگي در كشت بدون خاك

مهمترين پارامتر در تعيين كيفيت آب، ميزان قلياييت آب است كه به‌علت اثري كه روي pH محلول‌غذايي محيط كشت دارد بحراني در نظر گرفته مي‌شود. قلياييت حاصل از بي‌كربنات، از طريق كاهش در حلاليت عناصر غذايي، عدم تعادل يوني و تغيير تركيبات معدني در گياهان سبب ايجاد تنش در گياه مي‌شود. از اين رو به منظور بررسي شاخص‌هاي رويشي، زايشي و فتوسنتزي گياه توت‌فرنگي در واكنش به بيكربنات سديم بر هفت رقم توت‌فرنگي آزمايشي به صورت فاكتوريل با دو فاكتور بيكربنات سديم در سه سطح (0، 15 و 30 ميلي مولار بيكربنات سديم) و هفت رقم توت فرنگي (آلبيون، سان‌آندرس، پاروس، آروماس، ديامنت، كويين اليزا و كاماروسا) در قالب طرح كاملا تصادفي طراحي شد. نتايج نشان داد كه شاخص‌هاي رويشي، زايشي، فتوسنتزي و محتواي نسبي آب برگ گياهان با افزايش بيكربنات سديم كاهش يافت و رقم كاماروسا بيشترين واكنش را نشان داد. رقم پاروس كمترين تغييرات شاخص‌هاي رويشي و زايشي را در تنش بيكربنات سديم داشت. با افزايش تنش، ميزان فلورسانس گياهان به ميزان قابل توجهي كاهش يافت.