ميزان ريشه زايي و رشد اوليه شاخساره قلمه هاي ساقه رزماري (Rosmarinus officinalis L.) تحت تأثير نوع قلمه مورد استفاده

رزماري (Rosmarinus officinalis L.) كاربردهاي زيادي در صنايع دارويي داشته و نيز به عنوان يك گياه زينتي در طراحي فضاي سبز مورد استفاده قرار مي گيرد. تكثير اين گياه از طريق قلمه ساقه بوده و لذا بهينه سازي روش هاي تكثير آن امري ضروري است. به منظور ارزيابي تأثير نوع قلمه بر ريشه زايي و رشد اوليه ي قلمه هاي ساقه اين گياه، آزمايشي بصورت فاكتوريل بر پايه ي طرح كاملاً تصادفي در گلخانه گروه باغباني دانشگاه كردستان در سال 1397 اجرا گرديد. فاكتور اول شامل قطر قلمه (در دو سطح 3/0 و 5/0 ميلي متر)، فاكتور دوم پاشنه روي قلمه (قلمه پاشنه-دار، قلمه بدون پاشنه) و فاكتور سوم تيمار زخم زني (اعمال زخم زني، بدون اعمال زخم زني) بود. پس از گذشت 5/3 ماه از كشت قلمه ها، صفاتي از قبيل درصد زنده ماني، تعداد شاخساره، طول شاخساره، وزن تر شاخساره، طول ريشه و وزن تر ريشه قلمه ها اندازه گيري شده و داده ها مورد آناليز قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه اثر متقابل هر سه تيمار اعمال شده بر تمام صفات اندازه گيري شده معني دار بود. بيشترين وزن ريشه (54/0 گرم) و وزن شاخساره (53/7 گرم) متعلق به قلمه هاي بدون پاشنه با قطر 5/0 ميلي متر بود كه تيمار زخم زني روي آنها اعمال شده بود، هر چند كه قلمه هاي با قطر 5/0 ميلي متر از ميانگين درصد زنده ماني كمتري در مقايسه با قلمه هاي با قطر 3/0 ميلي متر برخوردار بودند. بطور كلي و براساس مجموع صفات اندازه گيري شده در اين پژوهش، قلمه هاي با قطر 3/0 ميلي متر، زخم زني شده و بدون پاشنه نشاء هاي مناسب تري توليد نمودند.