نقش عدالت در تحقّق هدف آفرينش انسان از منظر قرآن

خداوند حكيم، جهان را براي انسان و انسان را براي خودش آفريد و قانون و قاعدة آفرينش عالم هستي را بر مبناي «عدالت»، يعني توازن، تعادل، برابري و رعايت استحقاق ها و اولويت ها قرار داد تا انسان نيز به اختيار خود و به تأسّي از آفريدگار خويش و براي رسيدن به مقصد و هدف نهايي كه مورد نظر پديد آورنده‌اش بوده است، يعني «بهره‌مندي از رحمت واسعة الهي»، ضمن بهره‌گيري عملي و واقعي و حقيقي از هدايت و راهنمايي فرستادگان الهي، كتب آسماني و ميزان، به اجراي عدالت در تمامي ابعاد زندگي فردي، اجتماعي، فرهنگي، اقتصادي و سياسي بپردازد و با استفاده از اين قانون، بستر زندگي مادّي و معنوي خويش را، جهت نيل به هدف غايي و نتيجة نهايي آفرينش، مهيّا نمايد، تا هدف خداوند عزيز و حكيم در زمينة آفرينش او محقّق گردد.