عدالت اجتماعي از ديدگاه امام علي عليه السلام در نهج البلاغه

خداوند متعال به عدل امركرده و در ميان آفريدگانش به عدل رفتار كرده است. قرآن كريم عدالت دراجتماع را جزء‌ هدف‌هاي انبياء ذكر مي‌كند. در نهج البلاغه نيزبارها برمسأله عدالت و انصاف تكيه شده است. از نظر امام علي (ع) عدل دركنار صبر وجهاد ويقين يكي از چهار پايه ايمان بوده ، رعايت عدالت نشانه خردمندي وعدم رعايت آن نشانه جهالت است .هرچند امام نخستين گام عدل را بيرون راندن هواى نفس از دل مي داند اما مهمترين جنبه عدالت ،جنبه اجتماعي آن يعني رفتارعادلانه در اجتماع مي باشد .عدالت فردي زمينه را براي گسترش عدالت اجتماعي فراهم مي آورد.درانديشه امام علي عليه السلام برپايي عدالت آثارمثبتي در اجتماع دارد كه عبارتند از:1- عافيت وسلامت اجتماع ومايه گشايش براى جامعه 2- شكست دشمن و اتحاد ملت 3- پيوند عاطفى ميان مردم و زمامداران وبقاي حكومت 4- جلب رضايت توده مردم 5- رسيدن حق به ذي حق 6-فراواني نعمت وبركت گسترده7- استوارشدن شاخصهاى عدالت .بي عدالتي نيز از منظر امام (ع) دراجتماع آثار منفي دارد كه عبارتند از 1- ترك وطن وشورش اجتماعي 2- مايوس شدن ضعيفان وطمع زور مداران 3- اسراف وتبذير 4- شكاف طبقاتي وتبعيض 5- ظلم .با توجه به اهميت عدالت از منظر امام علي (ع) و آثار مثبت آن در اجتماع در اين پژوهش با روش كتابخانه اي برآن شديم كه به اين موضوع از ديدگاه نهج البلاغه بپردازيم.