جايگاه عدالت در رفع چالش­هاي زيست محيطي

محيط زيست به عنوان يك منبع خدادادي در گذر زمان از سوي انسان متحمل خسارات جبران  ناپذيري شده است و از اين رهگذر خود انسان­ها و نسل هاي بعدي هم آسيب هاي عديده اي ديده و خواهند ديد. تخريب محيط زيست در يك قرن اخير و به ويژه با شدت گرفتن سرعت رشد جوامع مدرن و خود مداري بيش از حد و بدون قيد بشر مدرن، روندي شتابان به خود گرفته است، امّا از منظر مكتب توحيدي چنين چيزي مورد تاكيد نبوده و موجب به هم خوردن تعادل در نظام موزون خلقت گرديده و به شكل آشكار، ظلمي در حق محيط زيست و به ويژه نسل هاي آينده است. در واقع بحران زيست محيطي امروز حاصل بحران اخلاقي  است كه به بي تعهدي انسان معاصر بر مي گردد. مقاله حاضر با هدف تبيين مفهوم و اصول بنيادين عدالت زيست محيطي و اشاره به چالش­هاي مهم زيست محيطي حال حاضر با رويكردي تحليلي با بازكاوي و بازشناسي عدالت در عرصه زيست محيطي از منظر دانشمندان غربي و اسلامي به ويژه در چهارچوب مكتب توحيدي اسلام تدوين شده است.