عدالت در آراء افلاطون

يكي از عام­ترين مفاهيم اخلاقي و قطعي­ترين ارزش­هاي اخلاقي، مفهوم عدالت است كه در مقابل مفهوم ظلم قرار دارد. عدالت يعني اِعطاءُ كل ذي حقٍ حقّه هر كسي را كه سزاوار اوست، نه كم و نه زياد. اين تعريف از عدالت تعريفي كلامي است. عدالت در فقه، يعني اينكه انسان گناه كبيره انجام ندهد و بر گناه صغيره اصرار نورزد. هرچند عدالت از دوران باستان فضيلتي فردي و اجتماعي، و آرمان بسياري از جنبش‌هاي مختلف سياسي و اجتماعي بوده است، اما امروزه و در نظام ظالمانه جهاني، گويي از آن حكمت‌هاي باستاني و آموزه‌هاي انقلابي خبري نيست و تنها ندايي كه عدالت را از اعماق وجود فرياد مي‌زند و در مسائل جهاني پاي آن را به ميان مي‌كشاند، انديشه اعتقادي لحاظ‌شده در انقلاب اسلامي ايران و به عبارت ديگر عدالت‌خواهي فقه شيعه اثني عشري است. عدل، يكي از اصول مذهب‌شيعه، از شرايط مهم براي ولايت و رهبري حكومت اسلامي، و نيز از اهداف مهم انقلاب اسلامي مردم ايران است؛ بنابراين نبايد انديشه عدالت و عدالت‌خواهي در سير تكوين انقلاب اسلامي را بي‌توجه به ژرفاي اعتقادي و فكري آن در نظر گرفت. حيات و ديرپائى نظام جمهوري اسلامى ايران اما، نشان روشنى از تكيه و تاكيد آئين مقدس اسلام بر عدالت اجتماعى دارد، حقيقتى كه در سراسر قرآن كريم و روايات امامان معصومين(ع) بسيار تاكيد شده است. اصل عدالت، كه از مقدس‌ترين ايده‌هاي اجتماعي اسلام، به‌ويژه مكتب تشيع محسوب مي شود و به عنوان سرلوحه انقلاب اسلامي ايران، زيربناي همة احكام و شرايع الهي و بلند‌ترين مقصد انبيا و اوليا خداست كه هدايتگر جوامع بشري به سوي سعادت و تعالي الهي است.