بررسي ويژگيهاي اقليمي معماري خانه طباطبايي ها دركاشان

در اين تحقيق ويژگيهاي اقليمي معماري خانه طباطبايي ها از منظر نحوه به كارگيري راهكارها و تكنيك هاي اقليمي به كار رفته در ساخت بنا مورد بررسي قرار گرفته است. خانه هاي سنتي ايران كه با توجه به ويژگيهاي اقليمي، مذهبي، فرهنگي و زيباشناسي ساخته شده اند، حس تعلق به مكان و آرامش را براي ساكنين به ارمغان آورده اند. با توجه به تغيير الگوي سكونت در جوامع امروزي و توليد انبوه مسكن، كيفيت زندگي انسانها افول پيدا كرده است و علاوه بر تأثيرات منفي بر سلامت روحي و رواني انسانها، مصرف بي رويه انرژي، افزايش آلودگي محيطي و دخل و تصرف بيش از اندازه در طبيعت را به دنبال دارد. بدين منظور براي احياي مجدد ارزشهاي انساني و كيفيت زندگي، بازگشت به اصول معماري گذشته و تلفيق آن با معماري معاصر ضرورت مي يابد. هدف از اين پژوهش تحليل و بررسي ويژگي هاي اقليمي معماري خانه طباطبايي ها دركاشان و نحوه استفاده از آنها در بنا مي باشد. در اين پژوهش با روش توصيفي- تحليلي و با استفاده از مطالعات كتابخانه اي و روش هاي ميداني و همچنين استفاده از سايتهاي اينترنتي به تحليل، بررسي و نحوه استفاده از اين راهكارها در خانه مذكور پرداخته شده است. نتايج تحقيق نشان مي دهد توجه به اقليم و راهكارهاي اقليمي هر منطقه و استفاده از منابع تجديد پذير بخش اعظمي از آسايش حرارتي ساكنين را فراهم مي آورد و با بهينه سازي مصرف انرژي، علاوه بر صرفه جويي در مصرف انرژي مي تواند در جهت معماري پايدار گامي مؤثر برداشته شود.