ارزيابي اثرات سدسازي بر تعداد زمين لرزه هاي رخ‌داده در ايران

موقعيت قرارگيري ايران سبب شده است تا بخش زيادي از مناطق آن در وضعيت تكتونيكي فعالي باشد. با توجه به اينكه سازه هاي سنگين انساني مي تواند محرك فعاليت هاي تكتونيكي باشد، در اين پژوهش به بررسي تأثيرات سدهاي ساخته‌شده بر وضعيت زمين لرزه هاي رخ‌داده در ايران پرداخته شده است. درواقع، در اين پژوهش تعداد زمين لرزه هاي رخ‌داده قبل و بعد از احداث سدهاي ساخته‌شده بررسي و تحليل شده است. اين تحقيق بر اساس روش هاي توصيفي-تحليلي مي باشد. مهم ترين داده هاي تحقيق شامل موقعيت زمين لرزه هاي رخ‌داده در ايران است كه از سايت USGS تهيه شده است. در روش كار در اين تحقيق به اين صورت بوده است كه ابتدا سدهاي مورد نظر با توجه به موقعيت و حجم مخزن انتخاب شده و سپس حريم 100 كيلومتري براي آن ها مشخص شده است. در ادامه، تعداد زمين لرزه هاي رخ‌داده در دوره زماني 10 ساله قبل و بعد از احداث سدها ارزيابي شده است. نتايج تحقيق نشان داده است كه بيش ترين تغييرات رخ‌داده در حريم 100 كيلومتري سد داريان بوده است به طوري كه ضريب تغييرات تعداد زمين لرزه هاي رخ‌داده، 1900 درصد بوده است؛ يعني تعداد زمين لرزه هاي رخ‌داده در محدوده اين سد، پس از احداث سد، 1900 درصد افزايش يافته است. بعد از اين سد، تعداد زمين لرزه هاي رخ‌داده در حريم سدهاي سيمره، لار و درودزن بعد از احداث سد به ترتيب 207، 167 و 122 درصد افزايش يافته است.