تحليل عوامل كليدي موثر بر برنامه ريزي مسكن پايدار (سبز)

امروزه، مسكن مهمترين عنصر شهري است كه در توسعه پايدار شهر، توجه به آن داراي اهميت زيادي است چرا كه توسعه مسكن علاوه بر محيط زيست، بر اقتصاد و فرهنگ و مسايل اجتماعي تاثير مي گذارد. بنابراين دستيابي به مسكن پايدار (سبز) در جهت افزايش و ارتقاي كيفيت زندگي شهروندان تاثيرگذار است. بنابراين در اين پژوهش تلاش شده است با روش توصيفي- تحليلي به برنامه ريزي مسكن پايدار (سبز) با رويكرد پايداري در محيط هاي انسان ساخت پرداخته شود. يافته ها نشان مي دهد استفاده مجدد از مصالح ساختماني ساير پروژه ها و اطمينان يافتن از اين موضوع كه بازيافت در طول دوره ساخت و ساز در مكان مبداء انجام مي شود؛ ساخت و ساز با استفاده از مواد قابل بازيافت مانند الوارهاي طراحي شده بر اساس اصول مهندسي، فولاد، بتن، كاشي بازيافت شده و عايق پنبه؛ چشم انداز سازي با استفاده از درختچه ها و گياهان بومي منطقه براي فراهم ساختن سايه، حفاظت از باد و كاهش سر و صدا؛ خريد محصولات انرژي داراي برچسب ستاره مانند لامپ هاي روشنايي، يخچال فريزر، ماشين ظرفشويي، فن ها و سيستم هاي تهويه مطبوع؛ استفاده از چراغ هاي فلورسنت فشرده، سنسورهاي حركتي، سنسورهاي روشنايي روز؛ نصب كف پوش هاي سطح سخت تا جاييكه ممكن است، به خاطر اينكه كيفيت هوا بهبود يابد؛ نصب سقف هاي فلزي كه مي تواند انرژي را ذخيره كند و براي جمع آوري آب باران استفاده شود در برنامه ريزي مسكن پايدار (سبز) در شهرها تاثيرگذار است.