نماي پايدار، نقش كليدي در معماري پايدار

پس از سال ۱۹۹۲ و تدوين دستور كار ۲۱ در كنفرانس ريو و در پي آن تشكيل كميسيون توسعه پايدار در سازمان ملل متحد، مبحث پايداري در ساختمان‌ها نيز مطرح شد.اهميت ساختمان سازي در دستيابي به توسعه پايدار از اين جهت مي باشد كه ساختمان‌ها سهم ۴۰ درصدي در مصرف انرژي را دارند. يكي از عواملي كه در پايداري ساختمان نقش بسزايي ايفا مي‌كند، نماي ساختمان مي‌باشد.نماي ساختمان يكي از مهم‌ترين عناصر در معماري است كه نقش مهمي در زيبايي، عملكرد و دوام ساختمان ايفا مي‌كند. امروزه نما تنها با نگاه اقتصادي و ظاهر بينانه و بدون توجه به محيط زيست و اجتماع ساخته مي‌شود. در سال‌هاي اخير، توجه به نماهاي پايدار به عنوان يكي از راهكارهاي مهم براي كاهش اثرات زيست‌محيطي ساختمان‌ها افزايش يافته است. نماهاي پايدار با استفاده از مصالح و فناوري‌هاي سازگار با محيط زيست، مي‌توانند به بهبود بهره‌وري انرژي، كاهش آلودگي هوا و كاهش مصرف منابع طبيعي كمك كنند. سوال پيش رو در تحقيق حاضر اين است كه براي دستيابي به نماي پايدار چه اصول و معيارهايي حائز اهميت است؟ در پژوهش داده‌ها از نوع كيفي و روش تجزيه و تحليل داده‌ها، روش تحليل محتوا مي‌باشد.نتايج تحقيق حاضر بيان مي‌كند كه براي دستيابي به پايداري نياز به پيوند بين اثرات اقتصادي ، زيست محيطي و اجتماعي-فرهنگي مي‌باشد.