مدرسه مداري به عنوان راهبردي براي تمركز زدايي از برنامه ريزي درسي

نظام طراحي، تدوين و اجراي برنامه درسي دوره ي آموزش عمومي ايران با چالش ها و آسيب هاي زيادي از نظر برداشت از مفهوم برنامه ريزي درسي و از نظر انعطاف نداشتن برنامه ي درسي رو به رو است. حركت نظام برنامه ريزي درسي به سمت عدم تمركز در طراحي و تدوين برنامه درسي و با تاكيد بر برنامه ريزي درسي مبتني به مدرسه، امري حتمي است. اما فرايند تغيير به سمت تمركز زدايي در نگاهي نو، يك فرآيند بوده و اصلاحات از نوع آزاد سازي تمركز زدايي و ايجاد انعطاف نامحدود نيست و با موانع و محدوديت هايي رو به رو است كه مهمترين آنها به ادراكات معلمان سطح تخصص و توانايي آنها در استفاده از پژوهش و برنامه‌ريزي بر مي گردد. هدف از پژوهش حاضر آشنايي با مدرسه مداري به عنوان راهكاري براي تمركز زدايي در برنامه ريزي آموزش و پرورش است. پژوهش حاضر به روش مروري- كتابخانه اي تدوين شده است و هدف آن بررسي مدرسه مداري به عنوان راهبردي براي تمركز زدايي از برنامه ريزي درسي است.