رونديابي تغييرات اقليمي در ايستگاه سينوپتيك همدان با استفاده از مدل آماري SDSM

تغيير اقليم باعث ايجاد تغيير در شرايط جوي در يك مكان يا شرايط خاص مي­شود و روي عوامل محيطي متعددي اثر مي­گذارد يعني علاوه بر تأثير مستقيم بر عوامل اقليمي به صورت غير مستقيم نيز بر روي عوامل اجتماعي، اقتصادي، كشاورزي و ... تأثير گذار مي­باشد. تغيير اقليم با بر هم خوردن تعادل سيستم اقليمي ناشي از افزايش گازهاي گلخانه‌اي بر اهميت بررسي اثر تغيير اقليم بر روي پارامترهاي هيدرولوژيكي همچون تبخير و تعرق مي‌افزايد. به دليل اهميت تبخير و تعرق در مديريت منابع آب و برنامه‌ريزي كشاورزي، تحقيق حاضر با هدف بررسي اثر تغيير اقليم بر اين فرآيند در ايستگاه سينوپتيك همدان در طي دوره پايه (1999-1970) و دوره­ هاي آتي (2100-2011) تحت تأثير سناريوهاي گزارش CMIP5 در مقياس ساليانه پرداخته شده است. به منظور برآورد تبخير و تعرق اقليم آينده از مدل عمومي جو (GCM) CanESM2 تحت سناريوهاي RcP2.6، RcP4.5 و RcP8.5 استفاده گرديد. براي ريز مقياس­نمايي داده­هاي مدل CanESM2 مدل آماري SDSM به كار برده شد. كه نتايج نشان دهنده اين بود، ميانگين تبخير و تعرق گياه مرجع تحت سناريوهاي RcP2.6، RcP4.5 و RcP8.5 در دوره­هاي مختلف آينده نسبت به دوره پايه افزايش مي­يابد. و از نتايج اين مطالعه مي­توان در مديريت منابع آب، برنامه ­ريزي­ هاي تخصيص آب در بخش كشاورزي و شرب و مطالعات مربوط به بيلان آب در شرايط ايستگاه همدان استفاده نمود.