توزيع مكاني و باندهاي ارتفاعي انباشت و ذوب برف در حوزه آبخيز كسيليان مازندران

شكل رابطه ارتفاع- بارش برف مي‏تواند به شدت حتي در مسافت هاي كوچك متفاوت باشد. در اين پژوهش، به توزيع مكاني انباشت و ذوب برف در ارتباط با باندهاي مختلف ارتفاعي براساس داده ‏هاي متوسط حداقل، ميانگين و متوسط حداكثر ماهانه در حوزه آبخيز كسيليان مازندران پرداخته شده است. در مرحله نخست نقشه پايه محدوده مورد مطالعه در مقياس 25000 براي بررسي ويژگي‏ هاي ارتفاعي منطقه تهيه شد. براي تجزيه و تحليل عامل درجه حرارت از داده‏ هاي درازمدت 11 ايستگاه تبخيرسنجي، كليماتولوژي و سينوپتيك استفاده و مقادير پارامترهاي‌ متوسط حداقل، متوسط حداكثر و ميانگين ماهانه دما استخراج و سپس معادلات گراديان اين پارامترها در ماه‏هاي مختلف تعيين و با استفاده از روابط به دست‏ آمده رژيم حرارتي محدوده حوضه تعيين شد. در نهايت باندهاي ارتفاعي و الگوهاي مكاني سطوح برفگير (برف غيرقابل ذوب و برف قابل ذوب) و سطوح فاقد برف مشخص شد. نتايج نشان مي‏دهد كه در ماه‏ هاي دي و بهمن به‏طور متوسط تمام سطح حوزه آبخيز كسيليان پوشيده از برف است. همچنين به ‏طور متوسط از ماه اسفند، نواحي پايين‏دست حوضه به‏ تدريج از پوشش برفي خالي مي‏شود؛ به‏ طوري‏كه در ماه‏هاي تير، مرداد و شهريور به ‏طور متوسط هيچ پوشش برفي در منطقه مورد مطالعه وجود ندارد. همچنين از نتايج مي‏توان دريافت كه بارش برف از ماه مهر در ارتفاعات اين منطقه دور از انتظار نبوده، اتفاقي طبيعي محسوب مي‏شود.