تأثير يك دوره برنامه حركتي با جدول نوري گام‌برداري بر سطح كورتيزول كودكان مبتلا به اوتيسم

هدف پژوهش: مطالعه حاضر به منظور تعيين اثر يك دوره برنامه حركتي با جدول نوري گام‌برداري بر سطح كورتيزول كودكان مبتلا به اوتيسم انجام شد. روش و روند پژوهش: در اين مطالعه نيمه تجربي 20 كودك مبتلا به اوتيسم با رده سني 6 تا 12 سال به صورت تصادفي در دو گروه ده نفري (گروه تمرين با جدول نوري و كنترل) قرار گرفتند. گروه تمرين با جدول نوري و گروه كنترل با جدول ي ساده برنامه حركتي الگوهاي گام برداري را به مدت 12 هفته به صورت 4 جلسه 45 دقيقه‌اي در هفته تحت نظر مربيان خود دريافت كردند. اندازه‌گيري كورتيزول بصورت بزاقي در دو نوبت پيش‌آزمون و پس‌آزمون براي هر دو گروه انجام شد. داده‌ها با تحليل كواريانس در سطح معناداري (05/0 P) تجزيه و تحليل شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه در پس‌آزمون ميانگين سطح كورتيزول در گروه تمرين با جدول نوري نسبت به گروه كنترل كاهش معني‌داري داشته است (018/0P=) اندازه اثر مداخله پژوهش حاضر بر روي هورمون كورتيزول 6/28 درصد مي‌باشد. نتايج: بر اساس نتايج اين پژوهش در صورت ارائه تمرينات مربع گام‌برداري همراه با بازخورد ديداري و شنيداري حاصل از فناوري مي‌توان تغييرات معناداري در كاهش سطح كورتيزول كودكان مبتلا به اوتيسم شاهد بود.