رابطه شاخص توده بدني با انگيزش شركت در فعاليت بدني و انعطاف پذيري شناختي در دختران نوجوان

هدف پژوهش: هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه شاخص توده‌ي‌بدني با انگيزش شركت در فعاليت بدني و انعطاف پذيري شناختي در دختران نوجوان است. انگيزه هاي افراد براي شركت در فعاليت هاي ورزشي نقش مهمي درتعيين نوع و شدت فعاليت‌هاي ورزشي دارند وآگاهي از اين انگيزه‌ها مي‌تواند به مربيان كمك كند تا دريابند چرا افراد از اينگونه فعاليت‌ها دوري گزيده يا به آن تمايل مي‌يابند. روش و روند پژوهش: به منظور بررسي رابطه شاخص توده بدني با انگيزش مشاركت درفعاليت بدني و انعطاف‌پذيري شناختي 103 دانش آموز نوجوان دختر (با ميانگين سني7/5 ± 29/16 سال، ميانگين وزن 8/13 ± 71/59 كيلوگرم و ميانگين قد 06/±63/1 متر) پرسشنامه هاي انگيزش مشاركت ورزشي شفيع‌زاده و پرسشنامه انعطاف‌پذيري شناختي دنيس و وندروال را تكميل كردند. جهت اندازه‌گيري وزن از ترازوي عقربه اي موجود در مدرسه استفاده گرديد. براي تجزيه و تحليل داده‌ها ‌از آمار توصيفي و ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 27 انجام گرديد. يافته ها: يافته ها نشان داد بين شاخص توده بدني با همه خرده مقياس هاي انگيزش مشاركت ورزشي رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. اما رابطه شاخص توده بدني با خرده مقياس‌هاي انعطاف‌پذيري شناختي معني دار نبود. نتايج: بنابراين به طور كلي مي‌توان نتيجه گرفت نارضايتي از بدن موجب تحريك انگيزة كنترل وزن مي‌شود.