گونه‌شناسي رويكردهاي سازماني نسبت به برندسازي براي سرمايه‌گذاري

تنوع نگرش‌هاي موجود در پژوهش‌هاي مختلفِ حوزۀ مديريت برند، منجر به توسعۀ مداوم ايده‌هاي نظري و عملي در اين حوزه شده است و لذا اجماع و توافق در خصوص اتخاذ مناسب‌ترين رويكردهاي مديريتي به برند را در شرايط مختلف سرمايه‌گذاري، دشوار مي‌كند و همين امر لزوم ايجاد نگرشي جامع براي تحقق هدف شفاف‌سازي ديدگاه پيشروي مديران، طراحان و مهندسان را - در عرصة سرمايه‌گذاري به‌واسطة برند – يادآور مي‌شود و همچنين آنان را براي ايجاد تغيير پارادايم (شيفت پارادايم) بعدي و يا رويكرد بعدي براي سرمايه‌گذاري به‌واسطة برند، مجهز مي‌سازد؛ لذا در اين راستا اين پرسش‌ها مطرح مي‌شوند كه رويكردهاي شاخص مديريتي به برند باهدف سرمايه‌گذاري كدام‌اند؟ و مولفه‌هاي رويكردهاي ياد شده داراي چه ويژگي‌هاي اشتراكي يا افتراقي هستند؟ بنابراين پژوهش نظري حاضر با اتخاذ روش كيفي تطبيقي، پژوهش‌هاي شاخص در اين حوزه را مبناي مطالعه قرار داده و به تطبيق هفت گونۀ رويكرد مديريتي به برند (اقتصادي، هويتي، مصرف‌كننده محور، شخصيتي، رابطه‌اي، اجتماعي و فرهنگي)، باتوجه‌به ويژگي‌هاي مولفه‌هاي واژه‌هاي كليدي، ديدگاه به برند، ديدگاه به مصرف‌كننده، سنت علمي، روش‌ها، كليدواژۀ مديريتي، زمينه‌هاي حمايت‌كننده و ايجاد ارزش برند پرداخته است.