طراحي پارك انرژي در راستاي ارتقاء دانش شهروندان در خصوص اهميت كاربرد انرژي‌هاي تجديدپذير

يكي از راه‌هاي صرفه‌جويي در مصرف انرژي و كمك به حفظ محيط زيست جايگزين‌كردن انرژي‌هاي تجديد‌پذير با سوخت‌هاي فسيلي است. با توجه به وجه فرهنگي رويكردهاي اين چنين، آموزش وسيع و برنامه‌ريزي طولاني مدت در زمره امور اجتناب‌ناپذير خواهد بود. يكي از كارآمدترين رويكرد ها براي رسيدن به اين امر طراحي فضاهاي آموزشي همچون پارك انرژي براي شهرها مي‌باشد كه سالهاست در كشورهاي پيشرفته در خدمت آموزش شهروندان قرار دارد. هدف اصلي از طراحي و ايجاد اين پارك‌ها آموزش موثر و كاربردي در خصوص انرژيهاي تجديدپذير با ارائه و معرفي روشهاي توليد انرژي است. انتظار مي‌رود شهروندان با تاثيرگرفتن از آموزشهايي كه در اين نوع پارك‌ها صورت مي‌گيرد تغييرات مثبتي در الگوي مصرف خود اعمال كنند. اين مقاله با بررسي تعدادي از پاركهاي انرژي طراحي و بهره برداري شده در ايران در سالهاي اخير در جستجوي يافتن راهكاري براي ارتقاي سطح آموزشي اين فضاها برآمده است. روش پژوهش توصيفي تحليلي بوده و با مراجعه به منابع دست اول و دوم، نيز تحليل‎‎‌هاي فني نويسندگان تهيه گرديده است. يافته‌هاي تحقيق در حوزه روشها و راهكارها نشان از موفقيت آموزشي استراتژي‌هاي طراحي همچون كاربرد مصالح با ظرفيت گرمايي بالا و قابل بازيافت به طبيعت در ساخت ساختمانهاي پارك، و نيز كاربرد موفق پنلهاي خورشيدي براي توليد محدود انرژي با هزينه قابل قبول دارد. از ديگرسو، بررسي موفقيت اين فضاها از ديدگاه حضور گردشگران نشان از آن دارد كه در فرآيند طراحي برخي پاركها فرآيند جذب گردشگر در درجات دوم اولويت طراحي قرار داشته، در نتيجه مراجعه‌كنندگان محدود و بعضا خاص در اين فضاها حضور يافته‌اند. در نتيجه از ظرفيتهاي فضاي پارك براي آموزش همه شهروندان استفاده نگرديده است. اين موضوع بازنگري در رويه طراحي عمومي پارك در راستاي ايجاد انگيزه براي حضور بيشتر شهروندان در فضا را تقويت ميكند.