ﺑﺮرﺳﻰ وﺗﺤﻠﻴﻞ ﺳﺎﺧﺘﺎري وﻣﻌﻨﺎﻳﻰ واژه ﻫﺎى ﻣﻜﺮر وﻛﺎرﺑﺮد آن در اﺷﻌﺎر ﻧﺎدر ﻧﺎدرﭘور

تكرار پديده ي ساختاري زباني است كه ادبيات فارسي از زمانهاي دور با آن آشنا مي‌شود. روش تكرار منحصر به دوران گذشته ادبيات فارسي نيست، بلكه شاعران معاصر نيز اين روش را به شكل متمايز به كار گرفته اند، تا جايي كه اين روش در اشعارشان با اشكال مختلف ودلالت هاي فراوان آشكار مي‌شود. بي گمان هر تكراري به خودي خود بر زيبايي سخن نمي‌افزايد. آن چه زيبايي مي‌آفريند سبك گفتاري است، نه تكرار حرف. اما تكرار كلام، وزن و آهنگي پديد مي‌آورد، باعث تحرير صدا مي‌شود يا لحن را تغيير مي‌دهد و جايگاه آرايه را به خود مي‌گيرد. نمونه بارز تكرار در شعرهاي نادر نادر پور ديده مي‌شود كه در آن ها، واكه ها و همخوان و قافيه ها به شكل مناسبي تكرار مي‌شوند. تكرار در شعر نادر نادر پور با هدف اغناي معنايي وبياني به كار گرفته شده است كه در ادامه تحليل صنعت تكرار در سطوح حروف، كلمات وعبارات در شعر وي پرداخته شده است تا دلالتهاي موسيقايي، معنايي وبياني آن در بافت شعر او تبيين گردد.