تحليل زيبا شناسي تشبيه در اشعار ابن المعتز

تشبيه از جمله تصويرهاي هنري است كه شاعر با استفاده از تجربه ي شعوريه در ذهن ايجاد مي كند و با قوه ي تعبيريه آن را بيان مي كند. ابن المعتز از جمله شاعران دوره ي عباسي است كه در اشعار خود از تصوير تشبيه استفاده كرده است. تشبيهات ابن المعتز، ترجماني از روحيات و انگيزه‌هاي خاص شخصيتي او به حساب مي‌آيد و در بسياري از آن ها به جنبه حسي بودن آن پرداخته و در اين قسم، داراي حسي قوي در كشف روابط پنهان ميان اشياء است. اين شاعر عناصر تصويرگري‌هاي خويش را از طبيعت و محيط پيرامون و زندگي خويش مي‌گيرد و آن را با عواطف و احساسات، در نهايت سادگي و روشني، بدور از تكلّف و تصنّع مي آميزد. تحرك و پويايي اشعار ابن المعتز ناشي از كاربرد تشبيه در آن است؛ چرا كه به كارگيري تشبيه مستلزم استعمال افعال است و همين كاربرد افعال سهم عمد ه اي در حركت و جنبش تصويرها دارد. كاربرد تشبيه در اشعار شاعر عباسي باعث شفافيت بيشتري در تصوير هاي هنري او شده و سبب درك بهتر اشعار او براي خواننده مي شود. در اين پژوهش با رويكرد توصيفي و تحليلي به تحليل زيبا شناسي تشبيه در اشعار ابن المعتز مي پردازيم.