عناصر پايداري در شعر انقلاب اسلامي با تكيه بر شعر نصر الله مرداني و قيصر امين پور

ادبيات پايداري از انواع ادبي است كه در دوره متأخر مورد توجه واقع شده است، اما در ادبيات گذشته ريشه دارد. اين نوع ادبي در دوران انقلاب اسلامي و دفاع مقدس در ايران بسامد بسياري دارد. نصر الله مرداني و قيصر امين پور از جمله شاعران ادبايت پايداري هستند كه در اشعار خود به اين مقوله توجه داشته و مضامين مربوط به انقلاب، جنگ و تبعات آن را در آثارشان مي توان ديد. اين دو شاعر مولفه هايي چون: وطن، شهادت، شهيد، بمباران، نمادهاي ملي، وصف بزرگان انقلاب، را در آثار خود به كار برده اند. شعر مرداني نسبت به قيصر حماسي تر است . وي با كاربرد عناصر ملي و يادكرد پهلوانان تاريخي سعي در تهييج ملت براي حاضر شدن در ميادين جنگ دارد ولي قصر با لحني آرمتر از شهادت سخن مي گويد و به ستايش شهيد و دلسوزي براي خرابي شهرها و كشته شدگان مي پردازد و در عين حال مرگ در راه خدا را به شكلي عرفاني ستايش مي كند.