نقد اسطوره‌شناختي مجموعه كتاب تازه‌ها و طرفه‌ها البدائع و الطرائف از جبران خليل جبران

مجموعi «تازه‌ها و طرفه‌ها» ‌ (البدائع و الطرائف) جبران خليل جبران از جملi آثار دورi اول قلم‌فرسايي اوست. اين اثر پيش از اثر معروف و نمادين پيامبر نوشته شده است و خود از منظر كهن‌الگويي درخور توجه و در شكل‌گيري كهن‌الگوي پيامبر تأثيرگذار بوده است؛ اما تاكنون پژوهشي اين اثر را از ديدگاه اسطوره‌شناختي بررسي ننموده است. رويكرد اسطوره‌اي در خوانش اين مجموعه نقش بسيار مهم و اساسي دارد؛ بنابراين شناخت روايت‌هاي اسطوره‌اي و درك معاني سمبليك صورت‌هاي ازلي آن، در دريافت درون‌مايه اين اثر مؤثر است. نتايج پژوهش اسطوره‌شناختي اين اثر نشان مي‌دهد كه جبران خليل جبران در مجموعة «تازه‌ها و طرفه‌ها» (البدائع و الطرائف) از چهار رويكرد اسطوره‌شناختي بهره برده است:۱.اسطوره‌سازي جديد و دگرگون‌كننده: در قطعۀ ادبي «مراحل هفت‌گانه» كه علاوه بر توجه به كهن‌الگوي «سايه»، از عدد هفت كه در اصل براي سير مراحل تكامل استفاده مي‌شود، براي نشان‌دادن مراحل جمود، انفعال، سقوط و تباهي استفاده مي‌نمايد. ۲.توجه به جنبه‌اي خاص از اسطوره‌‌ها: در داستان «دربارۀ سالي بي‌مانند در تاريخ» به معناي زندگي براي شرح اسطورۀ آتش و به اسطورۀ خورشيد، براي شرح تكامل در داستان «ارم ستون‌دار» اشاره مي‌شود. ۳. كهن‌الگوهاي آنيما (سازنده يا ويرانگر)، آنيموس، سفر (هجرت)، پير دانا، سايه، گردش دوراني (آفرينش/ تدفين/ مبارزه براي رهايي/ انواع مرگ/ يافتن همراه/ ستيز با عناصر زيان‌بار دروني و بيروني/ انديشه‌گري/ مكان خلاق/ حالت‌هاي تسخير و گرفتار ارواح خبيثه شدن) در پانزده زيرمجموعه ديگر كتاب «تازه‌ها و طرفه‌ها»ي او نشان مي‌دهد كه رسيدن انسان به كمال وجودي‌اش (همراهي «من» با «خود» = خوديابي) و مبارزه با نيروهاي مخرّب براي دستيابي به آن، مسئله‌اي است كه بر ناخودآگاه اسطوره‌اي اين داستان‌ها و قطعات ادبي حاكم است. 4.رمزگشايي اسطوره‌اي از آنيما توسط شخصيت اصلي داستان «كشتي‌اي در مه».