انديشه هاي اسلامي در اشعار علامه اقبال لاهوري

دكترعلامه محمد اقبال لاهوري فيلسوف، سياستمدار، مصلح اجتماعي، متفكر، پژوهشگر، نويسنده و شاعر فارسي گوي شبه قاره بود. او متفكر مسلمان شبه قاره ي هند و پاكستان است و از شخصيت هاي ممتاز و مؤثر در تجديد حيات ديني و ملي مسلمانان است. شهرت او جهاني است. او با سرودن نثر و نظم به زبان هاي اردو، فارسي و انگليسي به ملت مسلمانان جهت داد. تلاش براي خودشناسي، خودباوري و اتحاد مسلمانان، روي آوردن آنها به فرهنگ خودي و كسب هويت و استقلال و نجات از چنگال استعمارگران در شعر او برجستگي ويژه اي دارد. او مي كوشيد با بيدارگري مسلمانان، زمينه ساز وحدتي گردد كه نتيجه ي آن غلبه مسلمنان بر استعمارگران و استقلال يافتن آنها بود. او ژرفترين احساسات انساني اسلامي اجتماعي خود را در اشعارش با زباني ساده و دلنشين به خواننده منتقل مي كند. به نوعي بايد گفت كه شعر اقبال لاهوري به شدت رنگ انسان و اجتماعي دارد و همين احساس انساني اوست كه او را در كنار مردم قرار داده به طوري هرگز زبان به مدح و ستايش حاكمان زمانه نيالوده و تن به ذلّت و خواري نداده است. به باور اقبال از آدم هاي ناآگاه كاري ساخته نيست. انسان با خودآگاهي و بيداري مي تواند درون خود و محيطش را انساني و آرماني سازد. با تلاش و پيكار سازنده مي شود دشواري ها و نا ملايمات را از بين برد. در اين مقاله زندگي علامه اقبال و انديشه هاي اسلامي وي بررسي مي شود.