پيش بيني وابستگي به تلفن هوشمند بر اساس نيازهاي اساسي روانشناختي در نوجوانان شهر شيراز

پژوهش حاضر، پيش بيني وابستگي به تلفن هوشمند بر اساسي نيازهاي اساسي روانشناختي در نوجوانان شهر شيراز بود. روش پژوهش توصيفي – همبستگي بود و روابط بين متغيرها با استفاده از رگرسيون بررسي شد. جامعه آماري شامل همه نوجوانان شهر شيراز بودند كه تعداد 352 نفر (171 پسر و 181 دختر) با استفاده از روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش شامل پرسشنامه وابستگي به تلفن هوشمند كوان و كيم (2013)، پرسشنامه نيازهاي اساسي روانشناختي دسي و رايان (2000) بود. در پژوهش حاضر براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزارهاي spssنسخه 26 استفاده شد. نتايج حاصل نشان دهنده اين بود كه نيازهاي اساسي روانشناختي، وابستگي به تلفن هوشمند را به طور معكوس و معنا داري پيش بيني مي كند.