نقش تمدن ايراني در شبكه پيوند دهنده تمدن­هاي چين و هند با اورآسيا با تاكيد بر سناريوهاي احتمالي

در پهنه بزرگ اورآسيا، ايران همواره نقش محوري و پيونددهنده را ميان تمدن هاي موجود داشته است كه نمونه اين امر عبور جاده ابريشم از ايران است. با ملاحظات امروزي اين امر ريشه در جايگاه ژئوپليتيكي خاص ايران دارد. لذا سوال پژوهش اين است كه ايران از چه جايگاهي در شبكه پيونددهنده تمدن­هاي چين و هند با اورآسيا دارد و چه سناريوهاي را در اين رابطه مي­توان ترسيم كرد؟ نتايج نشان مي­دهد كه ايران گرچه از نظر ظرفيت­هاي مختلف به ويژه حوزه ژئوپليتيك مي­تواند به عنوان محور و پيونددهنده تمدن­هاي در حال احياي شرق آسيا از جمله چين و هند عمل كند اما بخاطر در پيش گرفتن راهبرد ايدئولوژيك آرمان­گرانه، شرق­گرايي و رويكرد ژئوپليتيك امنيت محور توسط دولت­هاي حاكم، در كنار رويكرد عملگراي مبتني بر ژئواكونوميك چين و هند نتوانسته از اين ظرفيت خود بهره لازم را ببرد. در ارتباط با آينده، سناريوهاي احتمالي مربوط به نقش ايران مي­توان سه سناريو به ترتيب در قالب­هايي همچون؛ دوري از نقش خويش به عنوان تمدن محوري و پيونددهنده تمدن­هاي شرقي چين و هند با كشورهاي اورآسيا، فراهم شدن مقدمات ايفاي نقش تمدن پيوند دهنده و محوري ميان تمدن­هاي در حال احيا، و تبديل شدن به تمدن محوري و پيونددهنده تمدن هاي در حال احياي چين و هند به اورآسيا ترسيم كرد. هدف پژوهش بررسي نقش تمدن ايراني در شبكه پيونددهنده تمدن هاي چين و هند با اورآسيا براساس روش پژوهش توصيفي – تحليلي با بهره گيري از رويكرد سناريونويسي است.