دكترين و استراتژي نوين دفاعي – پدافندي ايران در منطقه غرب آسيا

منطق امنيت در زمينه و بستر ژئوپليتيك، به يك كشور با موقعيت حساس ژئواستراتژيك ديكته مي كند كه  ميان حوزه اقتدار ملي با پتانسيل تهديدات ممكن و متصور، تعادل ايجاد كند. ترك مرزهاي امنيت ملي در افق تاثير پذيري ژئواستراتژيك به معناي پذيرش قطعي تهديد است. ما در منطقه و زير سيستم هاي بلافصل امنيتي قلمرو ارضي خود حق بيشتري براي حضور و ايجاد موازنه داريم، تا امريكا كه از قاره اي دور به آب­هاي سرزميني ما ورود مي­كند. اگر منطق برتري موقعيت ژئوپليتيك ايران را نسبت به مناطق پيرامون خود، و زير سيستم­هاي تابع امنيتي متصل به آن بپذيريم، ضرورت حفظ تعادل امنيتي را نيز لاجرم بايد بپذيريم. حتي بدون چنين معادله­اي، بروز نگراني كشورهاي پيرامون ايران، از افزايش سطح توان امنيتي و دفاعي ما، يا از افزايش قدرت و ظرفيت حضور و نفوذ ما، در اقصي نقاط منطقه مشترك، قابل درك است. چنين نگراني­هايي با روش­هاي رواني، اقتصادي، اجتماعي، و در نهايت سياسي و امنيتي، قابل كنترل و مديريت است. استراتژي نوين دفاعي ايران در قالب مدت، وسعت و تنوع؛ اين گفتمان را پوشش مي­دهند و پدافندي بازدارنده ايجاد كرده است. مبتكر اين استراتژي؛ سردار سليماني و مشخصا سپاه قدس با هدايت آقا خامنه­اي بوده است. اين پژوهش به شيوه ي تحليلي- توصيفي و جمع آوري داده­ها به شيوه كتابخانه­اي و مصاحبه به بررسي دكترين و استراتژي دفاعي نوين پرداخته­است. در نتيجه به صرف هراس يا نگراني بي جا، يا حتي به جا، كشوري در مرتبه جمهوري اسلامي ايران، نمي­تواند از ضروريات ايجاد معادله امنيتي در محيط راهبردي خود و پيرامون، به تناسب سطح متوسط تهديدات ممكن، صرف نظر كند و همچنين استراتژي نوين دفاعي ايران محيط امنيتي ايران را تامين كرده و تماما دفاعي مي­ باشد.