ايران و تمدن دريايي نوين در اقيانوس هند (ارائۀ مدلي استراتژيك مبتني بر قدرت دريايي و ديپلماسي تجاري)

اقيانوس هند به‌عنوان مهمترين آبراه در بين اقيانوس‌هاي جهان و به علت تحولات منطقه‌ايي و جهاني در دهه‌هاي اخير كانون توجه كشورهاي منطقه و فرامنطقه‌ايي بوده است و مي رود تا به نقطۀ كانوني جهت ايجاد يك تمدن دريايي نوين تيديل گردد. در اين بين، ايران به عنوان يك بازيگر منطقه اي و مجاور اقيانوس هند مي تواند نقش محوري در شكل گيري اين تمدن دريايي داشته باشد. تحقيق حاضر كه از نوع توصيفي – تحليلي و پيمايشي مي باشد با رويكرد تركيبي (كيفي و كمّي) با استفاده از مطالعات كتابخانه اي و ميداني در پي پاسخ به اين سوال اصلي است كه ايران چگونه مي تواند در زمينۀ حضور مستمر در اقيانوس هند و نقش آفريني در شكل گيري تمدن دريايي نوين مؤثر باشد؟ در اين راستا با استفاده از تكنيك SWOT و تكميل پرسشنامه و انجام مصاحبه، در مجموع 3 نقطه قوت، 3 نقطه ضعف، 4 فرصت و 3 تهديد در حوزه قدرت دريايي و ديپلماسي تجاري به عنوان مهمترين ابزار عمل ايران شناسايي شد و در نتيجه با بهره گيري از نظر جامعه آماري تحقيق، 6 راهبرد اصلي ارائه گرديد.