بررسي اثر تابش ليزر اگزايمر بر ميزان چسبندگي باكتري روي سطح پلي‌كربنات

Investigating the effect of an excimer laser irradiation on bacterial adhesion rate on polycarbonate surface

در اين مقاله، اثر تابش ليزر اگزايمر بر ريخت شناسي پلي‌كربنات و ايجاد نانوساختارها روي سطح آن، بررسي شده است. براي بررسي نانوساختارهاي ايجاد شده روي سطح، از ميكروسكوپ الكتروني روبشي نشر ميداني استفاده شده است. آزمايش براي تعيين ميزان چسبندگي باكتري روي سطح از نمونه‌هاي پلي‌كربنات تابش ديده گرفته شده است. نتايج آزمايش نشان مي‌دهد كه با افزايش تعداد پالس در شاريدگي زير آستانه كندگي، تراكم نانوساختارها زياد و اندازه آن‌ها كوچك مي‌شود. هم‌چنين با افزايش تعداد پالس ليزر، ميزان چسبندگي باكتري به سطح كاهش يافته است. بنابراين با افزايش تراكم نانوساختارهاي سطحي به كمك پردازش ليزري، مي‌توان باعث كاهش چسبندگي باكتري به سطح شد

In this paper, effect of an excimer laser irradiation on the morphology of polycarbonate and formed nanostructures on its surface were investigated. Field Emission Scanning Electron Microscopy was used for nanostructures investigation. The results show that with increasing the number of laser pulses, nanostructures density increases while their size decreases followed by reducing the bacterial adhesion rate. Therefore, with increasing the density of nanostructures using laser treatment, bacterial adhesion rate decreases.