جايگاه فعاليت‌هاي آزمايشگاهي بر آموزش علوم تجربي

مقاله حاضر روش تدريس مبتني بر فعاليت هاي آزمايشگاهي را مورد بررسي قرار ميدهد. اين روش مي‌تواند باعث افزايش كيفيت يادگيري شود و براي ارضاي حس كنجكاوي و تقويت نيروي اكتشاف و اختراع و پرورش تفكر انتقادي فراگيران بسيار مفيد است و اعتماد به نفس و رضايت خاطر را در دانش‌آموزان ايجاد مي‌كند.هدف از پژوهش حاضر بررسي تاثير فعاليتهاي آزمايشگاهي بر آموزش علوم تجربي مي‌باشد. تحقيق حاضر از نوع نظري و روش آن توصيفي است. اين پژوهش به كمك گردآوري پژوهشهاي انجام شده تا كنون صورت گرفته و به بررسي مقالات معتبر در راستاي فعاليتهاي آزمايشگاهي موثر بر آموزش علوم مي‌پردازد. از بين مقالات مطالعه شده چندين مقاله درباره ي مقايسه تأثير فعاليتهاي آزمايشگاهي بر عملكرد يادگيري دانش آموزان در درس علوم تجربي , به كارگيري روشها و راهبردهاي نوين آموزشي در آزمايشگاه ، آزمايشگاه علوم تجربي با رويكرد فناورانه و ارزشيابي فعاليتهاي آزمايشگاهي بررسي شدند. بدون شك فعاليت هاي عملي و اجراي آزمايش نقش زيربنايي در درك عميق مفاهيم دارد و مثال چيني «ميشنوم ،فراموش ميكنم؛ مي بينم به ياد مي‌آورم؛ انجام ميدهم ،ميفهم» به خوبي بيانگر نقش و اهميت فعاليتهاي عملي در يادگيري مفهومي مي باشد. لذا انجام فعاليتهاي آزمايشگاهي در دوره‌هاي تحصيلي به فهم عميق‌ تر دانش‌آموزان از مطالب درسي كمك بسياري مي‌كند و فرصت هايي مانند آموزش با سعي و خطا، كسب توانايي تحليل داده‌هاي آزمايشگاهي و كار تيمي را فراهم مي‌كند.