مديريت بحران و شخصيت حضرت زينب (س)با تأكيد بر ارائه نمونه آرماني مديريت معنوي بحران

در جهاني كه انسان با بي ثباتي و تغيير دائمي مواجه است ، معنويت به عنوان منبعي پايدار براي حل و فصل مسائل زندگي ، مديريت خود و محيط پيرامون را توأم با آرامش فراهم مي سازد. معنويت مدرن با توجه به مباني مدرنيته همچون نسبيت گرايي ديني ، ثبات اخلاقي و اعتقادي را بر نمي تابد و در سياليت دائمي به سر مي برد . در معنويت مدرن كه مبتني بر عقلانيت است ، دينداري تعبدي با عقلانيت سازگاري ندارد . هدف در اين نوشتار ضمن تفكيك بين معنويت مدرن و معنويت ديني ،ساختن نمونه برجسته دينيِ مديريت معنوي بحران ، طبق ويژگي هاي شخصيت حضرت زينب در چارچوب نمونه آرماني ماكس وبر به عنوان يك ابزار تحليل واقعيت است .در اين پژوهش با رويكرد توصيفي - تحليلي سخنان و كنش هاي اين بانوي برجسته در موقعيت هاي مهم استخراج شدند ، سپس با تبيين آن بر اساس انواع كنش از ديدگاه وبر نحوه ي مديريت معنوي بانوي برجسته به عنوان نمونه ي آرمانيِ مديريت معنوي –ديني بحران ترسيم شد. نتايج نشان مي دهند هنگام حضور معنويت در چارچوب دين و متون ديني ، مديريت موقعيت هاي طاقت فرسا و بحراني به شكل موثرتري صورت مي گيرد. عقلانيت به همراه وحي الهي و ايمان ديني جزء لاينفك معنويت هستند.