بررسي رابطه سلامت رواني ودانش فراشناخت اخلاقي (فرااخلاقي)با استدلال اخلاقي و رفتار اخلاقي دانش آموزان

اين پژوهش با هدف بررسي ارتباط ميان سلامت رواني و دانش فراشناخت اخلاقي (فرااخلاق) با استدلال اخلاقي و رفتار اخلاقي انجام شد. جامعه آماري اين پژوهش همه دانش‌آموزان دبيرستان شهر ياسوج بودند. براي انجام اين پژوهش 200 دانش‌آموز به روش خوشه‌اي چند مرحله‌اي انتخاب شدند. همه آنها پرسشنامه‌هاي سلامت رواني (گلدبرگ و هيلير، 1979)، دانش فراشناخت اخلاقي (سوانسون و هيل، 1993)، استدلال اخلاقي (رست و همكاران، 1972) و رفتار اخلاقي (سوانسون و هيل، 1993) را تكميل كردند. داده‌ها به روش ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون گام به گام با استفاده از نرم افزار SPSS-19 تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد كه ميان سلامت رواني با استدلال اخلاقي و رفتار اخلاقي رابطه معني‌داري نداشت. همچنين ميان دانش فراشناخت اخلاقي با استدلال اخلاقي رابطه معني‌داري نداشت، اما با رفتار اخلاقي رابطه مثبت و معني‌داري داشت (0005P≤0/). از ميان متغيرهاي سلامت روان و فرااخلاق فقط فرااخلاق توانست حدود 7 درصد از تغييرات رفتار اخلاقي را پيش‌بيني كند. بنابراين براي افزايش رفتار اخلاقي بايد به آموزش فرااخلاق در دانش‌آموزان اقدام كرد.