چالشهاي استفاده از رايانش ابري در آموزش الكترونيكي

Challenges of using cloud computing in e-learning

آموزش‌هاي مجازي با توجه به مزايايي مانند انعطاف‌پذيري، تنوع و دسترسي آسان به‌عنوان يك روش مناسب براي يادگيري در دهه‌هاي اخير مطرح شده است. بروز بحران‌هايي مانند همه‌گيري جهاني كويد 19، كاربران سامانه‌هاي آموزش الكترونيكي را به صورت فزاينده‌اي افزايش داده است. از چالش‌هاي مهم اين سامانه‌ها، فراهم‌سازي زيرساخت سخت‌افزاري و نرم‌افزاري متناسب براي پاسخگويي به كاربران رو به فزوني خود و حفظ كارايي است. پيدايش محاسبات ابري شيوه‌ي دست‌يابي به منابع ذخيره‌سازي و پردازش اطلاعات را دگرگون كرده است. وجود ويژگي‌هاي دسترسي آسان از طريق مكانيسم‌هاي استاندارد ارتباطي شبكه و افزايش خودكار تخصيص منابع در صورت نياز موجب شده است تا مدل رايانش ابري به زيرساختي ايده‌آل براي سامانه‌هاي آموزش الكترونيكي تبديل شود. تكنولوژي رايانش ابري و وب2، مهم‌ترين تكنولوژي‌هايي هستند كه توانستند در پياده‌سازي و اجرا و توسعه سيستم‌هاي آموزش الكترونيكي، تغييرات زيادي به وجود بياورند. تكنولوژي وب2 توانسته است با امكان انتشار، تبادل و اشتراك‌گذاري داده‌ها از سوي كاربران و همچنين يافتن منابع مختلف و اشتراك‌گذاري، تعامل و همكاري فراگيران در محيط آموزش الكترونيكي را به ارمغان بياورد. اين تكنولوژي با وجود مزاياي زيادي كه دارد، چالش‌هايي نيز به همراه دارد. رايانش ابري در سيستمهاي آموزشي نقطه اي است كه با تغييرات اساسي در زيرساخت يادگيري، پيشرفتهاي بزرگي را رقم مي زند. رايانش ابري يك مدل محاسباتي است كه الگويي نوين براي عرضه، تحويل و مصرف سرويس هاي فناوري اطلاعات را در بستر وب ارائه نموده است. هرچند استفاده از سرويس هاي فناوري اطلاعات را نمي توان از آموزش و پرورش منفك نمود اما بكارگيري هر نوع فناوري در آموزش و پرورش نياز به مطالعه و بررسي امكانات و چالشهاي پيش روي آن حوزه از فناوري دارد. لذا در اين مقاله با مرور مقالات و منابع كتابخانه اي به چالشهاي استفاده از رايانش ابري در آموزش الكترونيكي در مقايسه با آموزش الكترونيكي به روش سنتي پرداخته خواهد شد.