نشخوار مشترك در دانشجويان دختر: نقش تعيين كننده خودنظم دهي هيجاني

هدف از پژوهش حاضر بررسي نقش تعيين كننده خودنظم‌دهي هيجاني در نشخوار مشترك در دانشجويان دختر بود. در يك طرح توصيفي- همبستگي، تعداد 100 نفر از دانشجويان دختر دوره كارشناسي موسسه آموزش عالي بهار مشهد به شيوه نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. گردآوري داده‌ها با پرسشنامه‌هاي نشخوار مشترك و تنظيم هيجان و به صورت الكترونيكي انجام شد. تحليل داده‌ها با ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه صورت گرفت. نتايج نشان داد كه ارزيابي مجدد رابطه منفي و سركوبي رابطه مثبتي با نشخوار مشترك دارد. نتايج رگرسيون چندگانه، پس از بررسي مفروضات نشان داد كه خودنظم‌دهي هيجاني مي‌تواند 14 درصد از تغييرات نشخوار مشترك را تبيين كند و تنها سركوبي (32/0=β) قادر به پيش بيني نشخوار مشترك در دانشجويان دختر است. پژوهش حاضر نشان دهنده آن بود كه دانشجوياني توانايي بروز سازگارانه هيجانات خود را نداشته و آنها را سركوب مي‌كنند و تمايل شان به بروز هيجانات منفي است، گرايش بيشتري به نشخوار مشترك دارند.