مباني نظري اخلاق امدادگري

اخلاق امدادگري از زيرمجموعه‌هاي حوزۀ مطالعاتي اخلاق كاربردي است. اين حوزه به كاربرد نظريه‌ها، معيارها و اصول عام اخلاقي در امداد و نجات پرداخته و مسائل و چالش هاي اخلاقي آن را بررسي و حل مي كند. پيش‌فرض هايي مانند مبناي هنجاري اخلاق امداد، اصول عام اخلاقي در اين حوزه و روش مناسب حل تزاحمات در امدادگري، در حل مسئله هاي اخلاقي امدادگري تأثيرگذار است. در اين مقاله، ضمن تحليلي از جايگاه امدادگري در آموزه هاي اسلامي، چهار مبناي مهم در اخلاق امدادگري در جهت پاسخ به پرسش اصليِ «مباني نظري اخلاق امدادگري كدام است؟» مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است. داده ها بر اساس منابع اسنادي و كتابخانه اي جمع آوري و به روش تحليل منطقي به پرسش اصلي پاسخ داده شده است.